و از اين راه به شما شعله‌ور شده تا شما را بلغزاند و هر گاه چنين شد هر كدام شماها خدا را به يگانگى ياد كند . باب اعتراف به گناه و پشيمانى از آن ( 1 ) 1 - از على احمسى ، از امام باقر ( ع ) ، فرمود : به خدا از گناه رها نشود جز كسى كه بدان اعتراف كند . گويد : و امام باقر ( ع ) فرمود : پشيمانى بس است براى توبه . ( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) فرمود : نه به خدا خداوند تعالى از مردم نخواسته است جز دو خصلت : اعتراف به نعمت‌ها براى او تا نعمت را بر ايشان بيفزايد و اعتراف به گناهان خود تا آنها را بر ايشان بيامرزد . ( 3 ) 3 - يكى از اصحابش ، از امام صادق ( ع ) گويد : شنيدم مىفرمود : راستى مرد گناهى كند و خدا به وسيلهء آنش به بهشت ببرد ، گفتم : خدا به گناه ، او را به بهشت برد ؟ فرمود : آرى ، راستش اين است كه گناهى مىكند و پيوسته ترسان است و بر خود خشمگين است و خدا به او ترحم مىكند و او را به بهشت مىبرد .